ВА "Свабода"
украінская нацыянальная палітычная партыя
афіцыйная вэбстаронка

21 студзеня 2014 ХТО ЗАМІНАЕ МІРНАЙ РЭВАЛЮЦЫІ - РОБІЦЬ ЯЕ ГВАЛТОЎНАЙ

На Вадохрышча ўпершыню ў найноўшай гісторыі, Украіна прыняла баявое хрышчэньне. Прэлюдыяй да гэтага былі не толькі 60 дзён Майданаў пратэстаў, а вырастаньня ўкраінскае нацыянальнае самасьвядомасьці ў посткаляніяльны пэрыяд. Аднак, улічваючы непрымірымы характар украінца, акупацыйная адміністрацыя Януковіча толькі паскорыла працэсы каталізацыі і нараджэньне ВЯЛІКІХ УКРАІНЦАЎ.

Мірная фаза эвалюцыйна перайшла ў баявую - і сьпіну ёй не будзе. Калі гэтая арда і далей ціснуць (а гэта непазьбежна, таму дзейнічаюць інстынктам), то супрацьстаяньне набярэ партызанскіх мэтадаў барацьбы. Балазе, вопыт з часоў УПА ёсьць. Магчыма, і таму так імкліва ваююць з нашай гістарычнай памяцьцю, бо яна ў сваіх схованках зьмяшчае адказы на ўсе праблемы сучаснасьці. Сьвет належыць рызыкоўным, рашучым, апантаным і неадступным. Адны іх ненавідзяць. Іншыя захапляюцца і пераймаюць. Мы ў сваёй перамогі ідзем паступова. Толькі гэтыя маленькія крокі з цягам часу дадуць надзвычайны вынік. Мяне зьдзіўляюць людзі, якія спрабуюць гнаць час у тры шыі, каб паскорыць падзеі закасьцянелыя на ўзроўні заняволенай сьвядомасьці значнай часткі грамадзтва. Як можна не разумець іх колькаснай "неякаснасьці" і як можна хацець за кароткі час зрушыць глыбу з духу і цела нацыі, якую сьвядома зьбіралі нас акупанты і калябаранты стагодзьдзямі? Вядомы манах-філёзаф Робін Шарма пакінуў нам знакавае меркаваньне: "Хуткія перамены ілюзія. Сур'ёзныя ўнутраныя зьмены патрабуюць часу і высілкаў. Настойлівасьць - залёг пасьпяховых асабістых зьменаў. Вялікіх зьдзяйсьненьняў не бывае без упартай працы і пэўных ахвяраў".

Лепшая і самая лягічная дзеяньне - паступовая і неадступнае. Дзіцячая і амаль істэрычная нецярплівасьць лёгка разьбіваецца аб працяглы шлях барацьбы ў нашай гісторыі не менш, ад холодноярцев да ЎПА. Францыя 15 гадоў рэвалюцыянізавала сваю краіну (ад 1789 да 1804).

Раздражненьне і нецярпеньне - гэта недахоп сілы. Статычнасьць і неадступнасьць - гэта гарантыя перамогі. Аднаразовыя баявітасьці ўспышкі - гэта толькі прэлюдыя. Ведаем, што ніхто не можа трапіць у цэль з першага стрэлу. Затое, як казалі будыйскія мудрацы: "Кожная страла, якая трапіла ў цэль, - вынік сотняў памылак". Яшчэ ніколі за апошнія дзесяцігодзьдзі не выходзілі на плошчы такія салідарызаваныя масы людзей і як недарэчна заганяць іх менавіта цяпер, у студзені, пад аднаго лідэра. Супольнасьць ж кажа, што не за канкрэтную пэрсон нейкую выйшла, а хутчэй супраць яе, адной - апошняга рудымэнта каляніяльнага рэжыму Ўкраіны. Хто зацікаўлены ў гэтай Пэрсоналістычнае матывацыі пры цяперашняй патрэбы мяняць менавіта грамадзкую сьвядомасьць?

Думаю, што лютасьць у вачах нашых людзей не ад бясьсільля, а ад жаданьня даказаць уласную здольнасьць. Агідна жыць з сабой, калі няма за што скласьці сабе ацэнку. У гэтых 60 дзён прафэсійныя справы большасьці з нас адышлі за межы дасягальнага - застаўся аголены нэрв барацьбы. Стомленасьць нечакана адступае перад кожным чарговым вар'яцтвам Януковічаў. Памятаеце, мужнасьць дае нам сілы выказваць настойлівасьць там, дзе ў кагосьці апускаюцца рукі. Мы ніколі не пакінем нашых ідэй, таму што для нас пабудова нацыянальнай дзяржавы - гэта не перастаноўка кадраў, а глыбокая зьмена сыстэм з каляніяльнае і посткаляніяльнае на нацыянальную. Таму і ствараем паралельныя органы ўкраінскай улады.

Ірына Фарыён.

Прэс-служба ВА "Свабода"