ВА "Свабода"
украінская нацыянальная палітычная партыя
афіцыйная вэбстаронка

22 студзеня 2014 Ірына Фарыён: Саборам і чорта пераможам!!!

Ад ХIII да ХХ стагодзьдзя скрозь тоўшчу часу, пачуцьцяў, жаданьняў і патрэбаў украінскага безупынна, нягледзячы звышскладаныя гістарычныя і палітычныя абставіны, рухаліся насустрач адзін аднаму. Падораная Богам зямля, агульную мову і культура стваралі з іх мэнтальную адзінства, якое сямісот гадоў распорвалі чужыя дзяржавы. Не ўдалося. Палітычны і юрыдычны пачатак мары быць разам увасобіўся на Сафійскай плошчы ў Кіеве 22 студзеня 1919 года.

У 95-ю гадавіну крывавай мары (незьлічоныя якія загінулі за Свабоду ўласнай Дома-Бацькаўшчына стагодзьдзямі) крывавыя баі на Грушэўскага. Знакавая назву вуліцы ў гонар першага ўкраінскага Прэзыдэнта, палітыка, выдатнага вучонага, разадранага акупацыйным савецкім рэжымам, крычыць аб недасканаласьці нашага гістарычнага вызваленьня. Гэты рэжым, задзейнічаўшы максымальныя правакацыі, скарэктаваўшы сваю шматсэрыйную расправу з украінцамі з вядомым усходнім суседам, учора - сёньня зларадна рушыў у наступ, страляючы ў апантаных і натхнёных людзей. Не пасьпелі нашы сьветлыя продкі з-за Галядамору, рэпрэсіі і тэрор ачысьціць нашу зямлю ад ворага. Зараз гэта наша місія. Уяўная розьніца толькі ў тым, што цяперашняя акупацыя - унутраная.

У нашым украінскім Храме постсавецкая арда крымінальнікаў і ўкраінафобаў, якую нібыта "законна" прыведзены да ўлады 2010 года. Штодзённае назапашваньня зла ад гэтых дамарослых ардынцаў і папярэднія гады пастаянных кампрамісаў лягічна паднялі дзьве лавіны: вялікага ўкраінскага вулічнага народа і ўладных адмарозкаў. Сёньня выпадкова прачытала, як дацэнт-філёляг Яравы аднаго з Кіеўскіх ВНУ цалкам падтрымлівае дзеяньні "Бэркута"… Відаць, у гэтым наша самая вялікая трагедыя. Бо ўсё зразумела з "цітушкамі", клясычнымі бандытамі і іх верхаводамі, азьвярэлымі шавіністамі і ўкраінафобамі. Аднак за час нашай заняволенай гісторыі выхаваная цэлая арда пярэваратняў, стала асноўнай апорай і ўдарнай сілай гэтага каляніяльнага рэжыму. Гэта як дзьве рознанакіраваныя энэргіі ў адным народу. Страшна, але "гераізму барацьбы за Ўкраіну супрацьстаіць стараннасьць здрады" (Іван Дзюба).

Апошні выклік кінуты. Сьмерць людзей стала Рубіконам. Не думаю, што "усім нам сьмерць суждена загадзя", аднак барацьба для кожнага вольнага з нас набярэ безупынных абаротаў. Калі на кон гісторыі выходзяць дзьве сілы, то перамагае мацнейшы, калі сіла і сіла Духа, - то апошняга не адолець. Сёньня з намі ўсе памерлыя за Радзіму, усе свабодныя жывыя. З намі нават нашы ненароджаныя дзеці і ўнукі. Трымацца. Наша ПЕРАМОГА непазьбежныя.

Саборам і чорта пераможам!

Ірына Фарыён.

Прэс-служба ВА "Свабода"